O sábado 21 de abril de 2007, a Asociación de Pescadores da Ulloa (Monterroso) celebrou a súa gala anual cos socios e amigos.
Ó mediodía, a Casa do Campo, acolleu o xantar oficial e a entrega de premios e distincións.
Tomou a palabra, primeiramente, o Presidente, Xosé Antonio Guerreiro, pra facer un encendido alegato da pesca como exercicio de liberdade e factor de dinamización social.
A seguir, o Secretario, Xosé Antonio Guerra, daba lectura á acta do xurado de competición do concurso social de pesca para que Oscar Gayoso recollese o trofeo de Campión e Julio Seijas o de segundo clasificado.
A continuación, o Secretario daba lectura á Acta da reunión da Xunta Directiva da Asociación pola que, por unanimidade, se conceden as Insignias de Ouro e Prata 2007.
A Insignia de Ouro da Asociación de Pescadores da Ulloa impúxose ó Conselleiro de Medio Ambiente, Manuel Vázquez.
A Insignia de Prata foi para o xornalista
e escritor Miguel Piñeiro.

Intervención do Presidente da Asoc. De Pescadores da Ulloa, Xosé Antonio Guerreiro
Autoridades, troiteiras/os e acompañantes, amigas/os da Asociación de Pescadores da Ulloa.
Boas tardes e moitas gracias a todos por estar aquí con nos, neste VII Concurso social de Pescadores da Comarca da Ulloa.
É este un día moi especial para a Asociación, un día de lecer, por eso desexo que o disfrutemos con grande alegría e satisfacción.
A pesca, non debemos
olvidalo, é un simple exercicio de ocio, unha sá distracción, é un elemental pasatempo. Queremos seguir pescando libremente, asumindo o noso compromiso co mantemento das especies.
Entendemos que os nosos grandes problemas da pesca son: o deterioro ambiental e a falta de repoboacións; efecto inmediato da insolidariedade humana, o consumo iresponsable de productos e a indolencia político-administrativa.
Nun tempo relativamente curto, a sociedade económicamente máis desenvolvida, foi determinante no crecemento de pescadores, convert
indo esta actividade nun fenómeno social.
Por iso, para que todos poidamos exerce-lo noso dereito a pescar, vémonos na obriga de mante-las augas limpas, caudais ecolóxicos adecuados, repoboacións, vixilancia, e tamén en moitos casos un cambio da nosa mentalidade, así como un gran respecto pola normativa vixente, a fin de supera-la gran presión de pesca que están a soportar os nosos ríos.
Debemos así mesmo, fomenta-lo compromiso dos concellos e a administración autonómica cos recursos naturais, de maneira que saiban converte-los en fonte de riqueza e instrumento que mellore a nosa calidade de vida.
A comarca da Ulloa, reúne unhas condicións excelentes para a práctica deste deporte. É pois, responsabilidade de todos, conservar esta riqueza sabedores de que forma parte esencial do noso patrimonio.
E xa remato, non sen antes da-la noraboa os ganadores deste concurso e dicir que nos sentimos moi satisfeitos polo apoio e colaboración das institucións, socios, amigos, simpatizantes e persoas afíns a esta Asociación. Para todos, o noso agradecemento.
De seguido, farase entrega dos trofeos ós ganadores deste concurso e o Secretario dará lectura a acta da última reunión da Xunta Directiva, na que se acordou outorga-las insignias de ouro e prata da Asociación a persoas destacadas pola súa especial colaboración coas sociedades de pesca a prol da defensa dos nosos ríos, aquí presentes hoxe, D. Manuel Vázquez Fernández, Conselleiro de Medio Ambiente e Desenvolvemento Sostible da Xunta de Galicia e D. Miguel A. Piñeiro Moure, Xornalista, Escritor e Director do programa "Ríos e Montes" da Radio Galega, ós que agradecemos aceptasen esta distinción, compartindo con nós este día.
Moitas grazas.

Xosé Antonio Guerreiro (Presidente) e Xosé Antonio Guerreiro (Secretario)
Manuel Vázquez, Insignia de Ouro  Miguel Piñeiro, Insignia de Prata

INTERVENCIÓN DE MIGUEL PIÑEIRO:

Sr. Conselleiro, Sr. Alcalde, querido Xosé Antonio Presidente da Asociación de Pescadores da Ulloa, Xunta Directiva e amigos pescadores.
En 2008 cumprirei 25 anos na profesión xornalística e ó longo deles fixéronme o alto honor de concederme algunha que outra distinción que recibín co meu máis sentido agradecemento pero debo indicar que ésta Insignia de Prata ten o sabor das augas do Río Ulla que desde as fontes na Ulloa chegan ás miñas terras natais de Catoira. É por tanto, unha distinción especial que me confirma na miña liña persoal de defensa a ultranza dos nosos cursos e da pesca continental. O meu agradecemento, pois, ó Presidente, Secretario, Xunta Directiva e Socios da A. P. da Ulloa.
Pero máis ca unha distinción personal ó traballo desenvolvido nestes anos no sector e en numerosos medios de comunicación, quero entender, e así o fago, que esta insignia leva implícito a un grupo de persoas e amigos que van ó meu carón. A pesca está en débeda con persoas tan talentosas coma Pepe Casal, o xenial e irrepetible Doutor Juan José Moralejo, o Doutor Fernando Cobo, os xornalistas Antonio Hernández, Alberto Torres, Paula Vilariño, e outros, máis merecentes ca min deste galardón.
Que me distinga a Asociación de Pescadores da Ulloa, club exemplar e modélico na realidade da pesca en Galicia outorga unha proxección especial á mesma. A Ulloa soubo alquimiza-lo respecto ó medio natural coa defensa dos pescadores, desde os tradicionais miñoqueiros ata as novas fornadas de pescadores sen morte capitaneados por Julio Seijas e Oscar Gayoso, a quenes felicito públicamente.
Os que saben da miña respetuosa irreverencia comprenderán que conclúa aproveitando a presenza do responsable político da pesca en Galicia, o Conselleiro Manuel Vázquez –nóraboa, por certo- facendo unha reflexión en voz alta.
O Ulla, Pai de ríos e fonte de vida, está cercenado a medio camiño por unha grotesca e antiestética mole de cemento, a Presa de Portodemouros. Sr. Conselleiro, vostede acometeu a máis grande revolución do sector co “parón minicentraleiro” que todos celebramos e aplaudimos pero debo pedirlle que as medidas encamiñadas á recuperación e saneamento integral dos nosos cursos sigan o seu camiño con firmeza. É por iso, que me permito lembrarlle que se non fose pola lesiva presa, os salmóns chegarían á Ulloa donde naceron as súas xeracións pasadas desde tempos inmemoriais. Sei que é unha utopía que o volvan a facer pero no meu interior virtual gústame pensar que algún día eses fantásticos animáis poidan te-la fortuna de chegar de novo á Ulloa.
O meu querido amigo Rafael del Pozo dí que un río con salmónidos é sinónimo de calidade de vida. As xentes da Ulloa e do Alto Ulla merecen unha aposta forte e decidida neste senso coa confianza en que, entre todos, defendendo a natureza e a pesca como exercicio de liberdade, estaremos facendo País.
Moitas grazas.

volver a principal